G) "Münafık" Diye Tanımladığı Bazı Kişilerin Davetini Kabul Etmek Ü/ere Verdiği Sözden Dönmek İçin Kur'an'a Ayetler Koyar (K. 9, Tevbe Suresi, Ayet 107108)

Tebuk Seferi'ne çıkmak üzere yola koyulduktan sonra Muham­med, Medine'ye bir saat kadar mesafede bulunan "Zievan" köyü mevkiine geldiğinde Küba kavminden bir heyet tarafından karşılanır. Bunlar, daha önceleri "münafık" diye adlandırdığı kimselerdir. Çün­kü Küba Mescidi yakınlarında kendileri için "Mescidi Dırar" adıy­la bir yer yapmışlar ve güya diğer Müslümanlara karşı soğuk davran­mışlardır. Oysa ki, bu mescidi onlar hasta durumda bulunan Müslü­manlara kolaylık olması için inşa ettirmişlerdir. Ve işte şimdi Muhammed'den, mescide gelip kendileriyle beraber namaz kılması­nı istemektedirler. Nitekim Muhammed'in yanına çıktıklarında:

diye ricada bulunurlar. Muhammed kendilerine sefer dönüşü sıra­sında bu arzularını yerine getireceğine dair söz verir. Ne var ki, söz verirken samimi değildir; verdiği sözü yerine getirmeyeceğini bilir. Fakat sırf o andaki çıkarları yüzünden böyle konuşmuştur. Muhte­melen bu kabileden kişilerin kendisine katılacaklarını ya da onlara karşı husumetini açığa vurursa taraftarlarını gücendireceğini hesap­lamıştır. Bununla beraber seferden dönüşte, yine aynı köyden ge­çerken bu kişiler kendisini ziyaret edip de evvelce vermiş olduğu sözü hatırlattıklarında husumetini açığa vurur ve Tevbe Suresi'ne koyduğu şu ayeti "Tanrı'dan indi" diyerek okur:

Dikkat edilecek olursa Muhammed "münafık" diye tanımladığı bu Kübalılara diş bilediği halde, Tebuk Seferi'ne çıktığı sırada dü­şüncelerini gizlemiş ve seferden dönüşte onların davetine icabet edecekmiş gibi görünmeyi çıkarlarına yatkın bulmuştur. Ancak se­fer dönüşü artık yeni bir durumun ortaya çıktığını hesap ederek, sö­zünü yerine getirmenin gereksiz olduğunu düşünmüş ve yukarıdaki ayetleri Kur'an'a, koymuştur. Bu konuda daha pek çok örnek ver­mek mümkün.



8 Bu hususlarla ilgili olarak Sireli İbni Hişam'da İbni İshak'ın rivayeti için bkz.

Sahihi..., c.V, s.283 vd. -

Turan Dursun