by Mehmet Murat İldan

Genetik çalışmaların aleyhinde sık sık şu eleştirileri duyarız: İnsan Tanrılığa soyunuyor! Elbette soyunacak! Yok oluş probleminden kurtulmak için insan ne gerekiyorsa o olacaktır!..

Zamanı olduğunu düşünen herkes yanılgı içindedir, hiç kimsenin zamanı yoktur… hiç kimsenin hiçbir zaman zamanı olmadı… Yalnızca aptalların zamanı vardı, ah Tanrım, hem de çok uzun zamanları vardı onların!.. Onların her zaman zamanları vardır!..

Tanrı ve din bağlantısını kestiğimizde Tanrı tamamen esrarengizleşecek; zihnimizdeki görüntüsü silinecek, daha güzel, daha gizemli bir hale gelecek. Bize kitap göndermiş somut Tanrı gidecek, henüz kendisiyle bağlantı kurmadığımız, var mı yok mu dahi bilmediğimiz, ama ona içimizde güven duyduğumuz esrarlı bir yapıya kavuşacak. O zaman hiç kimse Tanrı'yı kendi adına konuşturamayacak. Tanrı kuklacıları tarihten silinecekler...

Birinin yolunu açmak için ötekini acımasızca çukura itiyor Tanrı ve sonra siz Tanrı'ya teşekkür ediyorsunuz! Birini yükseltmek için ötekini alçaltıyor Tanrı!.. Böyle bir Tanrı bencil zihinlerin, egoist beyinlerin ürünüdür!..

Dindar bakış açılarından kurtulmak gerek. Spiritüel düşünce yapısı disipline edilmeli ve sınırlandırılmalıdır; bu yapı ilerlemeyi engelliyor, onu yavaşlatıyor!.. Onu tamamen söküp atamayız, çünkü ona da ihtiyacımız var; fakat onu sınırlamalıyız.